Info

Style taneczne w naszym studiu

Locking

Jeden z pierwszych tańców street-dance (lata 60-te). Pochodzi z Kalifornii, twórcą jest Don Campbell. Jest to dynamiczny funkowy taniec, oparty na charakterystycznych ruchach, tj. points, wrist rolls, fives, pacing… Podstawą jest zamykanie ruchu w określonych pozycjach – lock. Oprócz 5 ww wymienionych podstawowych ruchów, wyróżniamy tu szereg klasycznych dla tego stylu figur, tj. Scooby Doo, Skeeter Rabbit, Which ‚a’ Way, Scoobot, Stop and Go, itp.

Locking jest bardzo ważnym punktem w historii street-dance, jak większość stylów wywodzi się z tzw. Social Dance. Taniec ten reprezentuje kulturę Funk, a ta z kolei w powszechnym mniemaniu stała się fundamentem i kolebką Hip-Hopu.

Popping

Podobnie jak locking, styl pochodzący z zachodniego wybrzeża USA. (początek lat 70-tych). Za twórcę tego tańca uznaje się Boogaloo Sama. Trwają jednak spekulacje na temat faktycznego autorstwa i pochodzenia tego tańca. Głównymi ośrodkami, które wpłynęły na powstanie Poppingu będą z pewnością Fresno, Bay Area, Los Angeles, oraz Pomona (odrębny styl – G-Style).

Popping można rozumieć w szerokim kontekście – po pierwsze jako taniec oparty na rytmicznym spinaniu mięśni – Pop – w określonych pozycjach wraz ze specyficznym funkowym bounce’em, oraz w innym znaczeniu – jako całą gamę różnego rodzaju odrębnych stylów tanecznych, tj. boogaloo, waving, tutting, robot, animation, puppet, scarecrow, strutting, filmore itp., dla których popping jest jakby ogarniającym je parasolem.

Popping wraz z Lockingiem tworzą dziedzinę taneczną, zwaną FUNKSTYLES.

Breaking

Rdzenny i oryginalny taniec hip-hopowy, wchodzący bezpośrednio w skład ścisłego kanonu elementów kultury Hip-Hop (obok Rapu, Djingu i Graffiti). Narodził się wraz z całą kulturą w latach 70’tych na Południowym Bronxie w NY. Jego powstanie trudno przypisać wyłącznie jednej postaci, ale za jego rozwój z pewnością odpowiadają tacy pionierzy jak Jojo, Spy, Crazy Legs, Frosty Freeze, Ken Swift, Alien Ness, Mr Wiggles.

Oryginalną nazwę Breaking (od tańczenia do breaków, break-beatów) zastępuje się niekiedy bardziej powszechnym wśród tzw niewtajemniczonych określeniem Break-Dance. Osoba zajmująca się tym tańcem to B-boy (mężczyzna) lub B-girl (kobieta)

Pod wpływem rosnącej popularności tej dyscypliny tanecznej, tudzież całej kultury -nakręcono sporo filmów, w tym fabularnych, tj „Beat Street”, „Wild Style”, Breakdance”, Flashdance” i dokumentów, tj najsłynniejszy „The Freshest Kids”. Początkowo niszowa sztuka stała się ogólnoświatowym fenomenem i jest dziś często tematem największych komercyjnych przedsięwzięć.

House

Styl wywodzący się z Chicago. Rozwinął się w latach 80-tych, w okresie zmian trendów muzycznych, ewoluujących w kierunku szybkiej, klubowej muzyki tanecznej. Duży wpływ na podstawy tego tańca miały Tap Dance (stepowany) w znacznej mierze kreujący Footwork, oraz Salsa, odpowiedzialna niejako za specyficzny housowy balans ciała. Dodatkowo istnieje tu pojęcie jackingu, czyli specyficznego bounce’u w rytm housowego groove’u.

Taniec ten jest po pierwsze odpowiedzią na styl muzyczny, zwany House, w praktyce jest bardzo urozmaiconą i otwartą kombinacją wielu stylów tanecznych, dla których stał się jakby miejscem ich konfrontacji – słowo house nabiera tu symbolicznego znaczenia – dom.

Hip-Hop Dance

Prawdopodobnie najbardziej rozległy styl taneczny, bardzo zróżnicowany pod względem stylów i charakteru. U jego podstaw leży Social Dance, czyli spontaniczny taniec do ówcześnie popularnej muzyki. Podobnie jak inne style, taniec ten rozwinął się na ulicy, w klubach, wśród czarnej i latynoskiej społeczności USA. Głównym ośrodkiem był Nowy Jork, stąd określenie New York Style, które stało się z kolei przesłanką do francuskiego terminu Newstyle.

Hip-Hop posiada własne podstawy – FOUNDATIONS – tj, Smurf, Running Man, Reebok, Cabbage Patch, Bart Simpson, Roger Rabbit itp., ostatecznie jest to otwarta i multidyscyplinarna dziedzina tańca, korzystająca niejako z całego dorobku street-dance.

Istnieją różne oblicza i formy tego tańca. Mamy tu styl old-schoolowy, świetnie korespondujący z typowo taneczną funkującą muzyką, tj. new jack swing, po drugiej stronie styl new schoolowy, który wnosi do tematu mnóstwo elementów technicznych, zapożyczonych również z innych stylów – izolacje, dime stoping, animation, waving, glides and floats, crazy legs…  Mamy tu rdzenny i surowy styl nowojorski, oparty na feelingu i spontanicznej interpretacji muzyki z naciskiem na bit i hip-hopowy groove, mamy również bardziej komercyjny styl z Hollywood, ukierunkowany na choreografie i techniczne interpretowanie konkretnych fragmentów muzycznych. Każde większe miasto w USA zaznacza się swoim charakterystycznym stylem i smakiem.

Hip-Hop ma wiele twarzy, ale jedno podstawowe i scalające je meritum – hip-hopowy taniec wywodzi się z klubów, z imprez i tańczymy go do hip-hopowej muzyki.